نهال به دیرگل

به میوه ای ارزشمند با طعمی منحصر به فرد است که هم به صورت تازه خوری و هم در فرآوری مربا و کمپوت و خشکبار کاربرد فراوان دارد. در میان ارقام مختلف به، ارقام دیرگل به دلیل ویژگی های خاص خود، جایگاه ویژه ای در کشاورزی، به ویژه در مناطقی با ریسک سرمای بهاره، پیدا کرده اند. این ارقام، با به تعویق انداختن زمان گلدهی، یک استراتژی طبیعی برای مقابله با خسارات ناشی از یخبندان های دیرهنگام ارائه دهند.
نهال های به مشخصاتی دارند که آن ها را از ارقام زودگل متمایز میسازد:
۱. زمان گلدهی: اصلی ترین ویژگی، تاخیر در آغاز گلدهی است. این ارقام معمولا چند روز تا دو هفته دیرتر از ارقام معمولی شکوفا میشوند‌. این تاخیر باعث می‌شود که گل ها از خطر موج سرمای ناگهانی اواخر زمستان یا اوایل بهار که به سرمای پس از گلدهی معروف است، در امان بمانند و از آسیب دیدن ساختار زایشی درخت جلوگیری شود.
۲. مقاومت به شرایط محیطی: بسیاری از ارقام دیرگل، تحمل نسبتا بالاتری نسبت به گونه های دیگر به خشکی مقطعی و برخی بیماری های رایج درختان میوه دانه دار نشان میدهند.
۳. کیفیت محصول: با وجود تاخیر در گلدهی، معمولا کیفیت میوه ها در این ارقام عالی است. میوه ها اغلب دارای اندازه مناسب، عطرقوی و نسبت قند به اسید مطلوبی هستند که برای مصرف و نگهداری ایده آل است.
انتخاب ارقام دیرگل مزایای متعددی را برای باغداران فراهم می آورد:
_ کاهش ریسک محصول دهی: مهم ترین مزیت، تثبیت عملکرد محصول در سال های پرخطر از نظر آب و هوایی است. این امر به برنامه ریزی اقتصادی پایدارتر کمک میکند.
_ تطابق با مناطق مرتفع یا سردسیر: در مناطقی که پتانسیل یخبندان های بهاره بالا است، استفاده از این ارقام از ورشکستگی باغات جلوگیری میکند‌.
_ مدیریت برداشت: به دلیل دیرتر رسیدن میوه ها، زمان برداشت به فصل پاییز موکول می‌شود که این امر می‌تواند به مدیریت بهتر نیروی کار و همچنین جلوگیری از تداخل زمان برداشت با سایر محصولات اصلی باغ مانند سیب یا گلابی کمک کند.
به، به طور کلی درختی با نیازهای نسبتا متعادل است، اما برای دستیابی به محصول مرغوب، توجه به چند نکته ضروری است:
۱. خا‌ک: خا‌ک های لوم عمیق، غنی، و به زهکشی خوب بهترین محیط برای رشد نهال به هستند. به نسبت به خاک های سنگین و مرطوب که منجر به پوسیدگی ریشه می‌شود، حساس است. PH خاک باید مایل به اسیدی تا خنثی حدود ۶ تا ۷ باشد.
۲. آبیاری: در سال های اولیه و به ویژه در فصل میوه دهی، آبیاری منظم برای حفظ رطوبت خاک حیاتی است. البته باید از غرقابی شدن خاک اجتناب کرد.
۳‌. تغذیه: به، به کودهای حاوی پتاسیم و فسفر برای تقویت کیفیت میوه و ساختار ریشه نیاز دارد. کوددهی باید براساس آزمایش خاک و در فصول مناسب اواخر زمستان و پس از تشکیل میوه انجام شود‌. نیتروژن بیش از حد می‌تواند منجر به رشد رویشی زیاد و کاهش گلدهی شود.
۴. هرس: هرس زمستانی تشکیل و نگهداری برای ایجاد
تاج باز و افزایش نفوذ نور خورشید به داخل درخت و همچنین حذف شاخه های بیمار یا شکسته، ضروری است.
نهال های به دیرگل، یک انتخاب هوشمندانه برای کشاورزان مناطق سردسیر یا کسانی است که به دنبال تضمین عملکرد در باغ خود هستند. با رعایت اصول صحیح خاک، آبیاری و تغذیه، این ارقام می‌توانند محصولاتی با کیفیت و اقتصادی عالی در فصل پاییز به باغدار هدیه دهند.